مسجد(بقعه)خواهرامام رشت

خواهرامام رشت کجاست؟

بقعه «خواهر امام » درخیابان مطهری ،۵۰۰متری فلکه صیقلان در محله سوخته تکیه و راسته سمساری ها(فروش وسائل خانگی دست دوم) قرار دارد.

دختران امام موسی کاظم علیه السلام(فواطم اربعه)

علامه مجلسی در بحارالانواردرباره فرزندان امام هفتم : از ۱۹ دختران امام کاظم علیه السلام، ۴ دخترش به اسم «فاطمه»نامگذاری شده بودند (فواطم اربعه)نوشت:

بقعه خواهرامام-رشت

بقعه خواهرامام رشت

بقعه خواهرامام-رشت

 حضرت معصومه، همان «فاطمه کبری» است که بارگاه ایشان در شهر قم واقع است.

 ​

حضرت معصومه(فم)

مزار حضرت «فاطمه وُسطا» در شهر اصفهان وجود دارد،

بقعه خواهرامام-رشت

​

مزار حضرت «فاطمه صُغری» مشهور به بی‌بی هیبت در کشور آذربایجان (بادکوبه) بوده است.

و بارگاه «فاطمه اُخری» در شهرستان رشت واقع است.

تاریخ تولد فاطمه اخری،حدود۹۷۰ هجری و تاریخ وفات ایشان ۹۹۵ هجری قمری نوشته اند.

توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:روایات غیرازاین هم درکتب تاریخی واردشده است واما درمورد یکی ازدختران امام کاظم،اکثرمورخین 

فرزندان امام موسی کاظم: درباره تعداد فرزندان آن حضرت چند قول وجود دارد.مشهوراینکه نوشته اند: آن حضرت ۳۷ فرزند داشت که ۱۸ تن از آنان پسر و ۱۹ تن دختر بودند.

فرزندان پسر 

۱- امام على بن موسى الرضا(ع).

۲- ابراهیم.۳- عباس.

۴-قاسم.

۵- اسماعیل.

۶- جعفر.

۷- هارون.

۸-حسن.

۹- احمد.

 ۱۰- محمد.

۱۱- حمزه.

۱۲-عبدالله.

۱۳- اسحاق.

۱۴- عبیداللّه.

۱۵- زید.

۱۶- حسین.

۱۷- فضل.

۱۸- سلیمان.

فرزندان دختر

۱- فاطمه کبرى.

۲- فاطمه صغرى.

۳- رقیه.

۴-حکیمه.

5. ام ابیها.

۵- ام ابیها.

۶- رقیّه صغرى.

۷- کلثوم.

۸- ام جعفر.

۹- لبابه.

۱۰- زینب. 

۱۱- خدیجه.

۱۲- علیّه.

۱۳- آمنه.

۱۴- حسنه.

۱۵- بریهه.

۱۶- عائشه.

۱۷- ام سلمه.

۱۸- میمونه.

۱۹- ام کلثوم.

یکى از دختران امام موسی کاظم (ع) به نام فاطمه، معروف به حضرت معصومه علیهاالسلام که براى دیدار برادرش امام رضا علیه السلام عازم ایران شده بود، در شهر قم بیمار شد و پس از چند روز بیمارى، وفات یافت و در این شهر مدفون گردید. هم اکنون مقبره ایشان زیارتگاه شیعیان سراسر جهان و دانشگاه عالمان و مجتهدان شیعى است

«حجت الاسلام مختازظهیری»و«حجت الاسلام طاهرشرفی ماسوله»

علامه مجلسی در کتاب «بحار الانوار» از فواطم اربعه یاد کرده است و در مورد ‏فاطمه اُخری می‌نویسد: «و فی رشت مزار یُـنسَب إلی فاطمة ‏الطاهرة أخت الرّضا(علیهما السّلام)؛ و در رشت مزاری است که ‏به فاطمه طاهر، خواهر امام رضا(ع) منسوب است‎».

«شاه عبدالعظیم »رشت

همانطورکه دردر«حرم عبدالعظیم حسنی»(شهرری) محل تظلم خواهی(بست نشینی) مردم تهران بود،درگیلان ،این بقعه در دوره قاجار محل «بَست نشینی» مظلومان بود و در دوره مشروطه محل تحصن و تظاهرات مردم به شمار می‌آمده ‌است.

«ملا حسنعلی حسنی» از روحانیون گیلان،نخستین رئیس انجمن ایالتی گیلان در سال۱۲۸۲ق. در ایام حکومت قاسم خان والی، بنای بقعه را در این مکان با صحن و ایوان و مسجد و سرداب آغاز کرد که پس از مرگ او به پایان رسید.

میرزاخلیل رفیع (حاج ملارفیع گیلانی)شریعتمدار

«حاج مُلّارفیع گیلانی»معروف به«شریعتمدار» مجتهد تراز اول گیلان در عهد ناصری(پدراولین شهردار-بلدیه-رشت) ، بمدت چهل سال ریاست امور شرعیه مردم گیلان را برعهده داشت، در آخرین سال حیات خود یعنی در ۱۲۹۲ق. برای بقعه خواهر امام «سردر»ی ساخت که هنوز پا برجاست.

بر روی سقف اصلی بقعه با خط نستعلیق سفید بوده و گچبُرى داخل کمربند گنبد، آیه‌الکرسى منقوش است که تاریخ نگارش آن ۱۳۰۶ق برمیگردد. خطاطی آن را محمد میرزا، به دستور «حسام‌السلطنه »و با مساعدت «میرزا عباد قاجار مسعودی» و«حاجى غلامحسین »بوده است.

«سلطان مراد میرزا حسام‌السلطنه» (۱۳۰۰-۱۲۳۳ قمری) فرزند عباس میرزا شاهزادهٔ قاجار و حاکم خراسان در زمان پادشاهی ناصرالدین شاه بود.

«سَردرِ حیاط‌ بقعه‌ خواهرامام رشت» با آجرهای‌ لعابدار چیده‌ شده‌ و ابیاتی‌ به‌ تاریخ‌ ۱۲۹۰ق. بر آن‌ حک‌ شده‌ است‌.

بر سمت‌ چپ‌ درِ بقعه‌ خواهر امام، کتیبه‌ سنگی‌ متعلّق‌ به‌ دوره‌ ناصرالدین‌ شاه‌ در مورد معافیت‌ مالیاتی‌ نانوایان‌ به‌ تاریخ‌ ۱۲۷۲ق. نصب‌ شده‌ است.

این بقعه در«سفر ناصرالدین شاه قاجار به رشت»، به دستور وی تعمیر گردید (ناصرالدین شاه قاجار، ۱۳۶۷: ۵۰)

بقعه خواهر امام ،قبل از پیروزی انقلاب اسلامی توسط «آیت الله شیخ محمد لاکانی»متوفی ۱۴ دی ۱۳۷۹(۷ شوال ۱۴۲۱) بازسازی و توسعه داده شد. این بقعه در سال های اخیر نیز دوباره توسعه داده شده تا اینکه به صورت فعلی در آمده است.

«آیت الله شیخ محمدزاهدلاکانی»

قبر«آیت الله شیخ محمد زاهدلاکانی« و « حجت الاسلام مختارظهیری»

این ۲ بزرگوار دامام وبرادرخانم هستند(ظهیری ،شوهرِخواهرزاهداست)

«حجت الاسلام احمدعلی احمدزاده»مدتهای مدیدی در مسجدخواهرامام(امام جماعت)بود ودرزمان مدیریت ایشان، اینجارونق داشت، هر۳ وقت نمازجماعت برگزارمی شد، نماز صبحش دلچسب بود ودرصبحهای جمعه دعای ندبه برگزارمی شد باپذیرایی.

توضیحات مدیریت سایت-پیراسته فر:پیشوای هفتم شیعیان حضرت امام «موسی بن جعفر  علیه السّلام » در ماه صفر سال ۱۲۸ هـ ق در «ابواء» که مکانی است میان مکّه و مدینه متولد شد.بنابر قول مشهور آن حضرت دارای ۳۷ فرزند پسر و دختر بوده. درکتاب ارشاد(شیخ مفید) نام فرزندان آن حضرت را این گونه ذکر کرده است:

شهادت امام(ع) در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ در زندانی واقع در بغداد صورت گرفته است حضرت موسی بن جعفر (ع) نزدیک ۶ سال از عمر مبارکشان را در زندان سپری نمودند بیشتر زندگیشان مصادف با عصر عباسیان بوده است که با چندتن از خلفای عباسیان همزمان بوده است در سن۵۵ در۲۵رجب ۱۸۳ه.ق در زندان بغداد به شهادت رسیده است.آن حضرت هنگام شهادت ۵۵ سال از عمر شریفشان می‌گذشت.

علاوه بر این به این نکته نیز باید توجّه داشت که مدت زندانی بودن آن حضرت بیشتر از ۵ یا ۶ سال نبوده است. بیشتر دوره زندگی آن حضرت مصادف با حکومت عباسیان بوده است. آن حضرت با چند تن از خلفای عباسی همزمان بود و بیشتر مدت زندانی شدن آن حضرت در دوره هارون الرشید عباسی صورت گرفته است. آن حضرت حدود ۹ سال با منصور عباسی همزمان بود. منصور به ظاهر متعرض آن حضرت نشد.

در دوره مهدی عباسی آن حضرت مدت کوتاهی در زندان به سر برد. مهدی عباسی در آغاز خلافت متعرض امام هفتم نمی‌شد ولی فعالیت‌های آن حضرت را کنترل می‌کرد... او که در اثر محبوبیت عمیق پیشوای هفتم در جامعه اسلامی، حکومت خود را در خطر می‌دید، دستور بازداشت امام را صادر کرد... پیشوای هفتم مدّت کوتاهی در زندان بغداد بود ولی طولی نکشید که مهدی روی پاره‌ای از ملاحظات سیاسی امام را آزاد ساخت. در دوره هادی عباسی هم آن حضرت آزاد بود، هر چند حکومت او بیش از یک سال طول نکشید.

«بیشترین مدت زندانی شدن امام هفتم در دوره هارون الرشید» بوده است. در سال ۱۷۹ . هارون برای استحکام خلافت خود به منظور دستگیر کردن امام موسی(ع)اراده حج کرد... هارون فضل بن ربیع را فرستاد و آن حضرت را در اثنای نماز گرفتند و کشیدند و سپس حضرت را به بصره بردند و زندانی کردند. با توجّه به اینکه شهادت آن حضرت در سال ۱۸۳ هـ ق اتّفاق افتاده است بنابراین مدّت حبس آن حضرت در دوره هارون بیش از چهار سال نبوده است.

زاهدی گلپایگانی می‌نویسد: «امام موسی بن جعفر  مدّت چهار سال در زندان گرفتار بود، از این مدّت یک سال آن را در بصره و در زندان عیسی بن جعفر به سر برد و بقیه مدت را گاه در حبس فضل بن یحیی برمکی و گاه در حبس فضل بن ربیع گذرانید و در سال آخر در حبس سندی بن شاهک قرار گرفت.»

در کتاب منتخب التواریخ از کتاب رجال کبیر چند روایت نقل می‌کند که آنها صراحت دارند در اینکه حضرت موسی بن جعفر(ع) مدّت چهار سال در زندان بوده است.

«زنان امام موسی کاظم»

نکته: همه فرزندان  امام موسی کاظم(موسی بن جعفر) از یک همسر نبوده، بلکه همان‌طور که در شیخ مفیدنوشته:«فرزندان آن حضرت هر کدام یا هر چند تن از یک زن" ام ولد"(کنیز) بوده‌اند.»/منبع:روزنامه قدس(۲۵ دی ۱۴۰۴)