پیراسته فر
علمی،تحقیقی و تحلیلیپیراسته فر
علمی،تحقیقی و تحلیلینحوه خواندن"نمازغفیله"ثواب+عکس
«نماز غفیله» ۲ رکعت است که در رکعت اوّل :بعد از حمد(به جاى سوره)این آیه ٨٧ و ٨٨ سوره انبیاء خوانده می شود.
در رکعت دوم:بعد از حمد (به جاى سوره) این آیه ۵۹ سوره انعام خوانده می شود.
نمازغُفیله
یکى از نمازهاى مستحب، «نماز غفیله » است که بین نماز مغرب و عشا خوانده مى شود.
این نماز ۲ رکعت است که در رکعت اوّل :
بعد از حمد(به جاى سوره)این آیه خوانده می شود: سوره انبیاء ،آیه ٨٧ و ٨٨
وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ فَنادى فِی الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ.
ترجمه: و (یاد آر حال) ذو النون(یونس) را هنگامی که (از میان قوم خود) غضبناک بیرون رفت و چنین پنداشت که ما هرگز او را در مضیقه و سختی نمیافکنیم (تا آنکه به ظلمات دریا و شکم ماهی همچون شب تار گرفتار شد) آن گاه در آن ظلمتها فریاد کرد که خدایی به جز ذات یکتای تو نیست، تو (از هر عیب و آلایش) پاک و منزهی و من از ستمکاران بودم (که بر نفس خود ستم کردم)٨٧ انبیاء
نمازغُفیله
در رکعت دوم
بعد از حمد (به جاى سوره) این آیه خوانده می شود:سوره انعام ،آیه ۵۹
وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لا یَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ یَعْلَمُ ما فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا یَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِی ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ
ترجمه: کلیدهاى غیب، تنها نزد خداست، و جز او، کسى آنها را نمى داند. او آنچه را در خشکى و دریاست مى داند، هیچ برگى (از درختى) نمى افتد، مگراین که خدا از آن آگاه است و هیچ دانه اى در تاریکیهاى زمین، و هیچ تر و خشکى وجود ندارد، جز این که در کتابى آشکار (علم خدا)ثبت است.
قنوت
اللَّهُمَّ إِنِّی اسْأَلُکَ بِمَفاتِحِ الْغَیْبِ الَّتِى لا یَعْلَمُهَا الَّا انْتَ انْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ انْ تَفْعَلَ بِی ..حاجت هاى مارا ازخدامی خواهیم... و بعددرادامه اللَّهُمَّ انْتَ وَلِىُّ نِعْمَتِى وَ الْقادِرُ عَلَى طَلِبَتِى تَعْلَمُ حاجَتِى فَأسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ لَمَّا قَضَیْتَهَا لِی.
درهیچکدام از۲ رکعت نماز«قل هوالله» ندارد(بجای سوره توحید آیه می خوانیم)
ثواب و فضیلت نماز غفیله
ثواب این نماز نزد خدا از گرفتن روزه بیشتر است.
امام صادق (ع) از پدرش و او از پدرانش (ع) روایت نموده که پیامبر خدا (ص) فرمود: در ساعت غفلت نماز نافله گزارید هر چند که دو رکعت نماز ساده باشد؛ زیرا آن دو رکعت سراى ارجمندى و بهشت را به دنبال آورد.
سئوال شد: ساعت غفلت کدام است؟
فرمود: بین مغرب و عشاء (نماز غفیله)./ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال(شیخ صدوق)
هشام بن سالم از امام صادق (ع) نقل می کند که آن حضرت فرمود: هر کس این دو رکعت را در بین نماز مغرب و عشا بخواند و حاجت خود را از حضرت حق طلب نماید خداوند حاجت او را بر آورده نماید و آن چه را خواهد به او عطا کند./شیخ بهایی
درمان کرونا"شاش شتر"تجویزحکیم طب سُنتی"مهدی سبیلی"
درمان کرونا با«ادرارشتر»توسط حکیم احمق-سُنتی»مهدی سبیلی.
درادامه به مدعیان جاهل دیگری نیزخواهیم پرداخت که جتجال بپاکردند..آیت الله دکترتبریزیان...مرتضی کهنسال..آمارمسمومیت وفوتی های ناشی ازمصرف مشروبات الکلی که برای مصونیت درمقابل ویروس کرونا استعمال می کردند ولی قربانی الکل شدند.
«حکیم مهدی سبیلی»درحال خوردن شاش -گرم وتازه
یکی ازمدعیان متخصصین طب اسلامی و مدیر «انجمن علمی و آموزشی طب الصادق» یافتهاش در مقابله با کرونا را به نمایش گذاشت.
روز یکشنبه(۳۱ فروردین ۱۳۹۹) مهدی سبیلی، مدیر انجمن «علمی آموزشی طبالصادق»، با انتشار ویدیویی در یک اصطبل نگهداری شتر اقدام به نوشیدن ادرار این حیوان در مقابل دوربین کرده و از مردم خواسته بود برای درمان و مقاومت برابر کرونا آن را به صورت «گرم و تازه» بنوشند.
وی دراینستاگرام اینگونه معرفی شده: یکی از متخصصان و کارشناس طب اسلامی میباشد و عضو انجمن علمی آموزش طب صادق علیه السلام
«خفاش »عامل انتشارویروس کرونا-چین
هر نفر شتر ۲کوهانه حدود۸۰۰کیلوگرم وزن دارد و روزانه حدود ۱۴ کیلوگرم ماده(غذا) خشک مصرف میکند؛ ماده ها روزانه در فصل تابستان ۳۵ تا ۴۰ لیتر و در فصل زمستان ۲۰ تا ۲۵ لیتر و شتر نر دوکوهانه در فصل تابستان ۴۰ تا ۵۵ لیتر و در فصل زمستان ۲۰ تا ۳۵ لیتر آب میآشامد.
کیانوش جهانپور سخنگوی وزارت بهداشت(۱ اردیبهشت ۱۳۹۹) در واکنش به خوردن ادرار شتر برای درمان کرونا گفت:
ما ناظر بر حریم خصوصی افراد نیستیم و وزارت بهداشت به این موضوع ورود نمیکند.
این مشکلات شخصی افراد است که به این صورت نمود بیرونی پیدا میکند.
معمولا وقتی شخصی میخواهد گزاره غلطی را بیان کند که خودش نیز از نادرست بودن آن مطلع است، به هر کاری متوسل میشود، به گونهای که با نسبت دادن آن به مقدسات سعی میکند کاری کند که افراد برای اعتراض جرات کافی نداشته باشند.
اینکه هر فردی برود ادرار شتر را مصرف کند ربطی با این وزارتخانه نداشته و وزارت بهداشت ناظر بر حریم خصوصی افراد نیست. رئیس مرکز روابط عمومی وزارت بهداشت گفت، «شاید این موارد برای انبساط خاطر افراد باشد و بیش از آن قابل ارزش نیست.»
مهدی سبیلی حکیم (شاش خور)دستگیرشد.
سردار ذوالقدری( رئیس پلیس امنیت عمومی تهران)گفت: این فرد(مهدی سبیلی) با انتشار این کلیپ(در ۲۵ فروردین دریکی از روستاهای حوالی کرج تهیه شده بود،درمخفیگاهش در اطراف میدان فاطمی شناسایی ودستگیرشد).
کلیپ فوق الذکر که موجب تشویش اذهان عمومی و گمراهی عموم مردم شده بود، موجی از بازتابهای منفی علیه ارزشهای اسلامی و پزشکی در پی داشت وامامتهم گفت: هدف از تهیه کلیپ را جذب دنبال کننده در فضای مجازی و افزایش مخاطب منتشر شده است.
سردار ذوالقدری گفت: متهم بدون داشتن مدارک تخصصی و تنها با مدرک دیپلم اقدام به تاسیس مطب طب سنتی کرده بود با قرار ۳۰۰ میلیون تومانی به دادسرا اعزام شد./ ۳ اردیبهشت ۱۳۹۹
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر: ویروس مرس MERS که ازخانواده کرونامحسوب می شود ، عاملش «شتر»بودکه بعلت تعلقات وتعاملاتی که عربها بااین حیوان داشتند،به انسان منتقل شد.
مرس( Middle East respirator syndrome coronavirus)که به اختصار(MERS )گفته می شود.
ویروس «مرس»(MERS ) که در سپتامبر ۲۰۱۲(مهر۱۳۹۱)تا ژوئن ۲۰۱۵(خرداد۱۳۹۴)شیوعش ادامه داشت،برای اولین بار در عربستان سعودی مشاهده شد وبه بیش از۲۰کشورسرایت کرد، ۲ هزار و ۵۰۰ نفر را آلوده و سبب مرگ ۸۶۰ نفر شده بود.
آیت الله (دکتر)عباس تبریزیان ازمدعیان طب اسلامی(پدرطب اسلامی) با سوزاندن کتاب «اصول طب داخلی هاریسون» به ستیزبا علمای علوم پزشکی درآمد.
واکنش وزارت بهداشت به آتشزدن کتاب پزشکی(هاریسون) توسط یک مدعی طب اسلامی
« دکتر علیرضا رئیسی »درباره این اتفاق گفت: در مراسمی آئینی با فیلم و تصویر فردی به نام «تبریزیان» که پیروانش او را «آیت الله» میخوانند و تحت عنوان طب اسلامی، تجارتخانهای برپا کرده است، کتاب «اصول طب هاریسون» که از کتب مرجع پزشکی است را به آتش میکشد.
آنچه مایه تاسف است فقط خالی بودن دست این گروه افراد مدعی از نقد علمی نیست، بلکه سکوت و عدم برخورد قاطع مراجع علمی، فرهنگی، دینی و قضایی در برابر چنین رفتارهایی است.
به نظر میرسد که این اتفاق نادر و عجیبی نیست و در حال تبدیل شدن به رویه و قاعدهای است که به اشکال مختلف شاهد تکرار آن بودهایم از دخالت جاهلانه در درمان صدها بیمار مبتلا به سرطان و بیماریهای مزمن تا توصیه به خوردن نمک در هنگامه بسیج ملی«کنترل فشارخون» از تریبون صدا وسیما.
به گزارش روابط عمومی معاونت بهداشت وزارت بهداشت، رئیسی در خاتمه با سخیف و جاهلانه خواندن این اقدام از کلیه مراجع دینی، دانشگاهی و قضایی خواست که در برابر این چنین اقدامات واکنشی در خور از خود نشان دهند./جمعه، ۴ بهمن ۱۳۹۸ایسنا
«هاریسون» کیست؟
کتاب اصول طب داخلی هاریسون (Tinsley R.Harrison)«تینسلی راندولف هاریسون» آشنایی با بیماریهای داخلی است.«تینسلی هاریسون »متولد مارس۱۹۰۰(اسفند ۱۲۷۸)شهرتالادگای آلابام امریکااست ،پدرش نیزازپزشکان مشهورزمانش بود.«تینسلی» بعلت نبوغش از۱۵ سالگی دانشجوی پزشکی میشگان بودکه در سال دوم به دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز رفت. او تخصص داخلی خود را در بیمارستان بنت بریگهام در بوستون گذراند.
مرتضی کهنسال که مدعی طب اسلامی بود به بیمارستانهای شهرهای استان گیلان میرفت و توصیههای پزشکی درباره کرونا را به سخره میگرفت وبیماران کرونایی رابغل کرد ویک نفرراهم کُشت.
(حجت الاسلام مرتضی کهنسال)که بدون لباس و ماسک و دستکش وارد بخش قرنطینه بیماران کرونایی شد.
حجت الاسلام مرتضی کهنسال، اهل لنگرود، از شاگردان آیت الله (دکترتبریزیان)سوزاننده کتاب هاریسون- سالهاست که در گیلان و قم تحت عنوان طب اسلامی «طبابت می کند»
حجت الاسلام کهنسال در روزسه شنبه(۲۷ اسفند ۱۳۹۸) ابتدا وارد یکی از بیمارستانهای گیلان شد و سپس با هواپیما به اصفهان به یکی از بیمارستانهای این شهر مراجعه می کند.
بیمار(محسن شریفی)-طبیب اسلامی درحال مالیدن داروی شفابخش برلبانش.
وآنگاه وارد بخش عفونی مردان و زنان و بخش قرنطینه شده و ضمن تماس عمدی و بغل کردن بیماران کرونایی بستری، اقدام به گرفتن عکس سلفی با بیماران می کند.
بیماری کرونایی که توسط روحانی درمانگرطب اسلامی مالیده شده بود۴فروردین ۱۳۹۹«فوت کرد»
حجت الاسلام مرتضی کهنسال روز جمعه ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ در لنگرود بازداشت.
مدیر طبالمعصومین(طب سنتی و حجامت)گیلان کرونایی شد ودرگذشت.
حجتالاسلام شهریار شریفی، مدیر طبالمعصومین(علیهم السلام) صومعهسرا بعد از چند روز بستری در در بیمارستان«قائم» رشت بعلت ابتلابه ویروس کرونا درگذشت./چهارشنبه، ۲۱ اسفند ۱۳۹۸.وی امام جماعت مسجدامام حسین(ع) و مسجدجعفری صومعه سرابود.
واما یک فاجعه دیگری هم ازجهالت مردم اتفاق افتاده است.
دراستانه ورودویروس کرونا به ایران درفضای مجازی شایع شد که «الکل»میتواندشخص مصرف کننده را ازابتلابه ویروس کرونا مصون بدارد ودرپی این خبرعده زیادی متوسل به این زهرماری شدند،ازغرغره کردن تا بدمستی!
«مشروبات الکلی »مصرف کردند که کرونانگیرند واما فاجعه ای مصیبت بارتراز«کرونا »اتفاق افتاد.
آمارجان باختگان ومسموم شدگان ناشی ازمصرف مشروبات الکلی
سخنگوی قوه قضائیه( ۱۹ فروردین ۱۳۹۹) گفت: تعدادی فوتیهای ناشی از مصرف الکل تقلبی از ۶۰۰ نفر گذشته است،مسموم،سه هزارنفر.
پزشکی قانونی: فوتی های ناشی ازمصرف الکل: ۷۲۸ نفر
عجیب اینکه دربعضی ازاستانها تعدادجان باختگان ناشی ازمصرف الکل ازجان باختگان ویروس کروناپیشی گرفته است،علاقمندان برای اطلاع از مسموم شدگان وفوتی ها(بتفکیک استانها) به وب نگارنده(پیراسته فر)مراجعه کنند./این آمارازاسفند۱۳۹۸بوده(آغازشیوع کرونا)
اولین فردمبتلابه ویروس کرونا درجهان-در شهر« ووهان» چین در۱۲دسامبر۲۰۱۹(پنج شنبه، ۲۱ آذر ۱۳۹۸)شناسایی شد.درایران ،برای اولین بار بامرگ ۲نفردرقم(۳۰بهمن۱۳۹۸)اعلام شد
چهارشنبه، ۳ اردیبهشت ۱۳۹۹«آمارمبتلایان کرونادرجهان» ۲،۵۶۰،۰۰۰نفر.
جان باختگان کرونایی ۱۷۷،۰۰۰نفر
مقایسه تلفات"ویروس کرونا"با آنفولانزای اسپانیایی+موضع دین وعلمای دینی
درزمان شیوع «آنفولانزای اسپانیایی» دین درمقابل علم ایستاد وهمین عاملی شدبرای گسترش بیماری.
مقایسه علمای دین درزمان شیوع ویروس کرونا
کلیسای روم شرقی-شهر«زامورا »
درزمان شیوع آنفولانزای اسپانیایی،برعکس زمان(شیوع کرونا)که علمای دین با عالمان پزشکی هماهنگی وهمکاری داشتند،درزمان شیوع آنفولانزا،دین درمقابل علم ایستاد.
درهنگام شیوع آنفولانزای اسپانیایی ،مردم برای رهایی ازاین ویروس مرگباربه امکان مقدس روی آوردند،رهبران مذهبی براین تنورجهالت می دمیدند.
رژه رهبران مسیحی درمراسم عیدپاک شهر«زامورا »
مؤسسه خیریه «سنروکوی قدیس»
مدرسهی بزرگ سن روکو (Scuola Grande di San Rocco) بین سالهای ۱۵۱۵ و ۱۵۶۰میلادی ساخته شد بهعنوان شاهکارهنرمندانه ومقدس شناخته میشود،آثاری چون :تکریم سنروکو،مسیح قبل از پیلاته، «اینک انسان و«تصلیب»درآن نگهداری می شود که برای شفاوطلب حاجات به آن متوسل می شوند.
زامورا ، بین شهرسالاماناکا و لئون قراردارد
اسقف شهر«زامورا »اسپانیا با فرمان اجرای یک دعای ۹ روزه به درگاه سن روکو، مقامات بهداشت را به چالش کشید،مردم را به کلیساومعابدمذهبی فراخواند.
مردم برای بوسه زدن به یادگارهای مقدس «سن روکو »صف میکشیدند،تاشفایابند.
حاصلش آن شد که شهر« زامورا »در مقایسه با هر شهر دیگری در اسپانیا بیشترین ابتلاو مرگ و میر ناشی از این آنفولانزا را برجای گذاشت و یکی از بالاترین رکوردهای تلفات را در اروپا ثبت کرد.
شهر« زامورا »اسپانیا
آنفولانزای اسپانیایی که از سال ۱۹۱۸ تا سال ۱۹۲۰ میلادی(ازسال۱۲۹۷تا۱۲۹۹شمسی) ادامه داشت، ۵۰۰ میلیون یعنی چیزی در حدود ۲۷ درصد جمعیت جهان را مبتلا کرد و به عنوان یکی از مرگبارترین همهگیریهای تاریخ بشر، ۱۰۰ میلیون قربانی برجای گذاشت.
جنگ جهانی اول (از ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۴ تا ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸)یعنی از۵ مرداد۱۲۹۳تا ۱۹آبان۱۲۹۷ .
۱۷ میلیون کشته و ۲۰ میلیون زخمی ماحصلش جنگ جهانی اول بود.
لازم به ذکراست،یکی ازعوامل آتش بس جنگ جهانی اول،شیوع بیماری آنفولانزای بود،البته رسماً اعلام نشد،چراکه مردم اسپانیاوقتی دراجتماعات حاضرمی شدندبرای جشن وپایکوبی به گسترش این بیماری دامن زدند.
آنفولانزای اسپانیایی درایران
ویروس آنفلوآنزای اسپانیایی نیز جان بسیاری از مردم ایران را گرفت و بنا بر برخی نوشتهها بین ۱۰ تا ۲۵ درصد مردم ایران یعنی ۹۰۰ هزار تا دو و نیم میلیون نفر بهدلیل شیوع این ویروس به کام مرگ فرورفتند. آنفلوآنزای اسپانیایی که ویروسی همهگیر در جهان (دنیاگیر) بود، بهنسبت دیگر کشورها، تلفات بسیاری از ایران گرفت.
۹۰۰هزار تا دوونیم میلیون نفر بهدلیل شیوع آنفلوآنزای اسپانیایی به کام مرگ فرورفتند.
در شهر شیراز در مدت یک ماه، یکپنجم مردم شهر کشته شدند. محمدعلی جمالزاده نویسنده معروف ایرانی در مورد ابعاد این فاجعه در شهر شیراز نوشته است: «هیچ غذایی پیدا نمیشد، مردم مجبور بودند هرچه را که میتوانستند بجوند، بخورند، شیء یا حیوان. بهزودی گربه و سگ و کلاغ را نمیشد یافت. حتی موشها نسلشان برافتاده بود. برگ، علف و ریشه گیاه را مانند نان و گوشت معامله میکردند. در هر گوشه و کنار اجساد مردگان بیکسوکار پراکنده بود.
بعد از مدتی مردم به خوردن گوشت مردگان روی آوردند. گاهگاه اجساد را جمع کرده و با گاریها رها کرده و به بیرون شهر میبردند تا در چالههایی ریخته و رویشان خاک بریزند. بازارها و دکانها خالی و تعطیل بودند و هیچ پزشک و پرستار و درمانی پیدا نمیشد.»
آنفلوآنزای اسپانیایی همچنین با وزش بادی بهیکباره وارد تهران شد و چهره شهر را تیرهوتار کرد.
عینالسلطنه نوشته است: «روز ۱۸ ذیحجه۱۳۳۶(اول مهر ۱۲۹۷) ۲۴سپتامبر ۱۹۱۸باد و طوفانی به شهر طهران رسید که بعد از آن روز بدون اغراق از صد نفر انسان ساکن طهران نود نفر مبتلا به تب و ناخوشی شده و چنان شده است که بازارها [و] دکاکین بسته شد. عموم مدارس تعطیل کردند. در تمام ادارات بیش از یک ثلث اعضا حاضر نمیشود. در هر خانه رویهم رویهم مریض ریخته است که کسی نیست پرستاری مرضا را بنماید. هیچ کس همچو واقعه را بهیاد نداشت و این مرض با سینهدرد است، سه شب یا دو شب با سردرد و سرگیجه...»./۲۶ اسفند ۱۳۹۸تسنیم.
زمان شیوع ویروس کرونا
چهارشنبه، ۳ اردیبهشت ۱۳۹۹«آمارمبتلایان کرونادرجهان» ۲،۵۶۰،۰۰۰نفر.
جان باختگان ۱۷۷،۰۰۰نفر
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:اولین فردمبتلابه ویروس کرونا درجهان-در شهر« ووهان» چین در۱۲دسامبر۲۰۱۹(پنج شنبه، ۲۱ آذر ۱۳۹۸)شناسایی شد.
درایران ،برای اولین بار بامرگ ۲نفردرقم(۳۰بهمن۱۳۹۸)اعلام شد.
حرم امام حسین/چهارشنبه، ۶ فروردین ۱۳۹۹
نجف
کربلا-بین الحرمین /چهارشنبه، ۶ فروردین ۱۳۹۹
حرم کاظمین(بغداد)مدفن امام موسی کاظم وامام جواد(پدروفرزندامام رضا)
تحویل سال -روزعید-حرم امام رضا(ع)مشهد/جمعه، ۱ فروردین ۱۳۹۹
هر ساله زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی لحظات تحویل سال نو در حرم امام هشتم سال جدید را آغاز میکردند و میلونها زائر از سراسر ایران روانه شهر مقدس مشهد میشد.
اما امسال با شیوع ویروس کرونا در سراسر کشور حرم بسته شده و عاشقان امام رضا سال تحویل در اطراف حرم با امام خود نجوا کردند./سخنرانی رهبرانقلاب هم (درحرم)انجام نگرفت
زیارت زورا دلسوخته ازراه دور-اطراف حرم
تحویل سال -حرم امام رضا(ع)مشهد
قم-حرم حضرت معصومه
مردم پروتکل های بهداشتی را رعایت کردند،حتی به کمک مسئولین بهداشتی دربیمارستانهاشتافتند.
مساجدبرای نمازهای جماعت(ازنیمه دوم اسفند)تعطیل شدند.
اولین نمازجمعه ای که کرونا تعطیلش کرد:جمعه، ۹ اسفند ۱۳۹۸(٤ رجب ١٤٤١)بود.
متولیان «معابد»درکشورهای مختلف نیزهمکاری کردند.
مسجدجامع مصر-الازهر
بیت المقدس(مسجدالاقصی)اورشلیم
کلیسای مهد-بیت الحم-اورشلیم
کلیسای های -رم-ایتالیا
ایتالیا
کلیسای آلمان
البته درکلیه کشورها،متولیان معابد(مساجد،کلیسا،کنیسه)کمی مقاومت کردند واما بعلت آگاهی های دینی -علمی،تسلیم تصمیمات مسئولین بهداشتی شدند.
اسپانیا -کلیسای جامع مالاگا
کلیسای ساگرادا فامیلیا - شهر بارسلونا - اسپانیا
افسارمرکب حضرت علی رادزدیدند"رزق حلالی که حرام شد"
افسارمرکب حضرت علی رادزدیدند
۲درهم حلالی که حرام شد
روزی حضرت علی(ع) ازراهی می گذشتند،درآستانه اذان ظهر بود،حضرت قصدرفتن به مسجد کرد. خادم بنظرمی رسیدجلوی مسجد ایستاده بود.
حضرت دهنه اسبش را با او سپرد،وقتی نمازش راخواند وبرگشت،درحالیکه ۲درهم دردستش بوداما دیدمرکبش بدون افساراست و از آن مرد هم خبری نیست.
حضرت آن ۲درهم را به یکى از خادمانشان دادند با براى مرکب افسارى بخرد،
خادم وارد بازار شد و با همان افسار به سرقت رفته مواجه گشت که دزد آن را به دو درهم فروخته بود،افسار را خرید وبه مسجدبرگشت.
وقتى نگاه امام به افسار افتاد، لبخندی زد وگفت: برای هزینه نگهداری ازمرکبم همان۲دینارراکنارگذاشته بودم که به این مردبپردازم واما او اینگونه رزق حلال خود را ازراه حرام کسب کرد.
وآنگاه ادامه داد:ان العبد لیحرم الرزق الحلال بترک الصبر ولایزداد على ما قدرله(قطعاً انسان با بى صبرى و افتادن در جاده شتاب روزى حلال را بر خود حرام مى کند و با این کار بر آنچه برایش از جانب حق مقررشده نمی افزاید.)
****
«إنّ العَبدَ لَیَحرِمُ نفسَهُ الرِّزقَ الحَلالَ بتَرکِ الصَّبرِ ، و لا یُزادُ على ما قُدِّرَ لَهُ»
ابوحمزه ثمالى، از امام باقر(ع) نقل میکند: رسول خدا(ص) در حجه الوداع فرمود: آگاه باشید که روح الامین به قلبم انداخت که هیچ انسانى نمیمیرد، مگر وقتى که رزقش را تا حد کمال خورده و دیگر در نزد خدا رزقى نداشته باشد. پس از خدا بترسید، و در راه به دست آوردن رزق منحرف نشوید، راه صواب را به دست گیرید، و دیر رسیدن بهرهاى از رزق، شما را به نافرمانى خدا واندارد، براى اینکه خداى تعالى رزق حلال را بین خلقش تقسیم کرده، و آنرا به طور حرام تقسیم ننموده، و خلاصه آنچه را خدا تقسیم کرده رزق حلال است، نه حرام. پس هر کس از خدا پروا کند، و خویشتندارى نماید، رزقش از راه حلال خواهد رسید، و هر کس پرده حرمت خدا را پاره نموده، و رزقش را از غیر راه حلال بگیرد، رزق حلالش را به عنوان قصاص از او خواهند گرفت، در نتیجه همان مقدارى را که باید از حلال میخورد از حرام خورده، نه بیشتر، با این تفاوت که حساب آنرا باید پس دهد./کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۵، ص ۸۰.وَ مَا مِنْ دَابَّهِ فِی الْأَرْضِ الَّا عَلَی اللَّهِ رِزْقُهَا: هیچ جنبندهای در زمین نیست مگر اینکه روزی او بر خداست(۶هود).
روزی که مقدرشده،نیازی به تلاش وکوشش نیست؟
لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ الَّا مَا سَعَی(فجر۳۹) بهره انسان را منحصراً در کوشش و کار قرار میدهد. لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ الَّا مَا سَعَی(فجر۳۹) بهره انسان درسعی وتلاشش است که انجام می دهد.
پیشوایان اسلام که سرمشقی برای دیگران هستند ،خودبرای تأمین معاش کاروتلاش می کردند وبردستان کارگربوسه می زندند واگرفردی به بطلالت وتنبلی می گذراندمی گفتند .
رَوَى اِبْنُ عَبَّاسٍ قَالَ: کَانَ رَسُولُ اَللَّهِ إِذَا نَظَرَ اَلرَّجُلَ فَأَعْجَبَهُ قَالَ هَلْ لَهُ حِرْفَةٌ فَإِنْ قَالُوا لاَ قَالَ سَقَطَ مِنْ عَیْنِی قِیلَ وَ کَیْفَ ذَاکَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ لِأَنَّ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا لَمْ یَکُنْ لَهُ حِرْفَةٌ یَعِیشُ بِدِینِهِ .
ابن عباس روایت می کند:پیامبر خدا(ص) هرگاه با کسی مصاحبت میکرد و از او خوشش میآمد٬می پرسید؟: شغل -کارش چیست؟
اگر آن شخص می گفت«بیکارم»کارنمی کنم،حضرت می گفت:«سَقَطَ مِنْ عَیْنِی»(از چشمم افتاد).
علت راسئوال می کردند،آنحضرت میفرمود: اگر مؤمن شُغل وحرفهای نداشته باشد٬ دین خود را وسیله امرار معاشش قرارمی دهد.
جامع الاخبار(شیخ تاجالدین محمد بن محمد بن حیدر شعیری -قرن ششم)، ص۱۳۹/بحار الانوار(متوفی۱۰۷۷ شمسی)، ج۱۰۰، ص۹/مستدرک الوسائل(میرزا حسین -محدث-نورى،متوفی۱۳۱۹ هجری)،ج۱۳،ص۱۱
پیامبران پیشین نیز از این قانون مستثنا نبودند،همه آنهادرکنارتبلیغ وترویج دین ،به کاروتلاش می پرداختند.
امام صادق(ع) :خداوند به داود(ع) وحى کرد«ای داود! تو اگر از بیت المال ارتزاق نمی کردی،بهترین بنده من بودی»
حضرت داود متأثر شد و گریه کرد(خواست حرفه ای داشته باشد)خداوند به آهن دستور داد، براى بنده من داود نرم باش.:وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِیدَ ﴿١٠سبأ).
بعد از آن «حضرت داود» هر روز یک زره مىساخت وبافروش آن زندگیش راتأمین می کردوازبیت المال بی نیازشد./ شیخ صدوق ، من لا یحضره الفقیه.
روزی هرکس مقدّر و ثابت است، ولی در عین حال مشروط به تلاش است،وخداوندرزقش را می رساند،حتی ازروی خرق عادات(معجزه)،همانطورکه به حضرت مریم علیهاالسلام رسانید واما خطاب رسید:
وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا ﴿٢٥مریم﴾.
ریختن خرما ازدرخت خشکیده- نخل- را منوط کردبه تکان دادن تنه درخت.،درحالیکه که دردزایمان اورابی طاقت کرده بود،قدرتی نداشتکه بتوانددرخت به آن تنومندی را تکان بدهد واما خواست«حرکت ازاوباشد»تابرکت نازل شود(خرما ریخته شود).
عبادت و کسب رزق و روزی لازم و ملزوم یکدیگرند
برخی روزی ها چه انسان به دنبال آن برود یا نرود به سراغ او می آید.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نامه ۳۱ نهج البلاغه خطاب به فرزندش امام حسن : «وَاعلَم یا بُنَی، انَّ الرّزقَ رِزقانِ: رِزقٌ تَطلُبَهُ وَ رِزقٌ یطلُبُک:
بدان فرزندم، روزی دو گونه است:
یک نوع همان روزی هایی است که تو باید به جست وجویش برخیزی .
گونه دیگرش روزی هایی است که آن در جست وجوی تو است و به سراغ تو می آید.
هیچ شانسی«شانسی»نیست.
دربعضی از موارد انسان به دنبال چیزی نمی رود، ولی بر اثر یک سلسله تصادف ها موهبتی نصیب او می شود. این حوادث گرچه در نظر ما تصادف است در واقع و از نظر ناموس آفرینش حسابی در آن است.
***
هیچ انسانى نمیمیرد، مگر وقتى که رزقش را تا حد کمال خورده و دیگر در نزد خدا رزقى نداشته باشد.
فرشتگان موکّل رزق بربالین محتضر
یکی از مشهودات محتضر در اولین مراحل انتقال، فرشگان مأمور بر رزق و روزی است. در آن لحظات، سه فرشته بر بالین او حاضر میشوند و هر کدام از آنها گزارش مأموریت خود را بدین شرح بیان میکنند:
«خوردنی» جات تماماً خورده می شوند
«اولی سلام کرده، میگوید: من موکل روزی تو بودم، شرق و غرب زمین را جستجو کرده، از روزی تو لقمهای پیدا نکردم که نخورده باشی.
«نوشیدنی» هانوشیده می شوند
سپس فرشته دوم میگوید: سلام بر تو! من موکّل مایعات و آشامیدنیهای تو، از آب و غیر آب بودم، شرق و غرب زمین را گشتم، شربت آبی از آن تو نیافتم که نیاشامیده باشی.
«تنفس »نیرتاآخرین نفس
آنگاه ملک سوم درآمده، پس از سلام میگوید: من مأمور نفسهای تو بودم، شرق و غرب زمین را تفحّص کردم، نفسی از تو که نکشیده باشی، پیدا نکردم.
خطبه ۱۰۹ کتاب شریف نهج البلاغه
انسان تاقبل ازمرگ به همه"رزق وروزی"خود می رسد
انسان تا همه« روزی» خودرانمی خوردنمی میرد./رزق حلال وحرام
هیچ انسانى نمیمیرد، مگر وقتى که رزقش را تا حد کمال خورده و دیگر در نزد خدا رزقى نداشته باشد.
فرشتگان موکّل رزق بربالین محتضر
یکی از مشهودات محتضر در اولین مراحل انتقال، فرشگان مأمور بر رزق و روزی است. در آن لحظات، سه فرشته بر بالین او حاضر میشوند و هر کدام از آنها گزارش مأموریت خود را بدین شرح بیان میکنند:«خوردنی» جات تماماً خورده می شوند
«اولی سلام کرده، میگوید: من موکل روزی تو بودم، شرق و غرب زمین را جستجو کرده، از روزی تو لقمهای پیدا نکردم که نخورده باشی.
«نوشیدنی» هانوشیده می شوند
سپس فرشته دوم میگوید: سلام بر تو! من موکّل مایعات و آشامیدنیهای تو، از آب و غیر آب بودم، شرق و غرب زمین را گشتم، شربت آبی از آن تو نیافتم که نیاشامیده باشی.
«تنفس »نیرتاآخرین نفس
آنگاه ملک سوم درآمده، پس از سلام میگوید: من مأمور نفسهای تو بودم، شرق و غرب زمین را تفحّص کردم، نفسی از تو که نکشیده باشی، پیدا نکردم.
خطبه ۱۰۹ کتاب شریف نهج البلاغه
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:روزی مقدرشده،می رسد(حلال ویاحرام)
۲درهم حلالی که حرام شد
روزی حضرت علی(ع) ازراهی می گذشتند،درآستانه اذان بود،حضرت قصدرفتن به مسجد کرد. شخصی که خادم بنظرمی رسیدجلوی مسجد ایستاده بود.
حضرت اسبش را با او سپرد،وقتی نمازش راخواند وبرگشت،درحالیکه ۲درهم دردستش بوداما دیدمرکبش بدون افساراست و از آن مرد هم خبری نیست.
حضرت آن ۲درهم را به یکى از خادمانشان دادند با براى مرکب افسارى بخرد،
خادم وارد بازار شد و با همان افسار به سرقت رفته مواجه گشت که دزد آن را به دو درهم فروخته بود،افسار را خرید وبه مسجدبرگشت.
وقتى نگاه امام به افسار افتاد، لبخندی زد وگفت: برای هزینه نگهداری ازمرکبم همان۲دینارراکنارگذاشته بودم که به این مردبپردازم واما او اینگونه رزق حلال خود را ازراه حرام کسب کرد.
وآنگاه ادامه داد:ان العبد لیحرم الرزق الحلال بترک الصبر ولایزداد على ما قدرله(قطعاً انسان با بى صبرى و افتادن در جاده شتاب روزى حلال را بر خود حرام مى کند و با این کار بر آنچه برایش از جانب حق مقررشده نمی افزاید.)
****
ابوحمزه ثمالى، از امام باقر(ع) نقل میکند: رسول خدا(ص) در حجه الوداع فرمود: آگاه باشید که روح الامین به قلبم انداخت که هیچ انسانى نمیمیرد، مگر وقتى که رزقش را تا حد کمال خورده و دیگر در نزد خدا رزقى نداشته باشد. پس از خدا بترسید، و در راه به دست آوردن رزق منحرف نشوید، راه صواب را به دست گیرید، و دیر رسیدن بهرهاى از رزق، شما را به نافرمانى خدا واندارد، براى اینکه خداى تعالى رزق حلال را بین خلقش تقسیم کرده، و آنرا به طور حرام تقسیم ننموده، و خلاصه آنچه را خدا تقسیم کرده رزق حلال است، نه حرام. پس هر کس از خدا پروا کند، و خویشتندارى نماید، رزقش از راه حلال خواهد رسید، و هر کس پرده حرمت خدا را پاره نموده، و رزقش را از غیر راه حلال بگیرد، رزق حلالش را به عنوان قصاص از او خواهند گرفت، در نتیجه همان مقدارى را که باید از حلال میخورد از حرام خورده، نه بیشتر، با این تفاوت که حساب آنرا باید پس دهد./کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۵، ص ۸۰.
وَ مَا مِنْ دَابَّهِ فِی الْأَرْضِ الَّا عَلَی اللَّهِ رِزْقُهَا: هیچ جنبندهای در زمین نیست مگر اینکه روزی او بر خداست(۶هود).
روزی که مقدرشده،نیازی به تلاش وکوشش نیست؟
لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ الَّا مَا سَعَی(فجر۳۹) بهره انسان را منحصراً در کوشش و کار قرار میدهد. لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ الَّا مَا سَعَی(فجر۳۹) بهره انسان درسعی وتلاشش است که انجام می دهد.
پیشوایان اسلام که سرمشقی برای دیگران هستند ،خودبرای تأمین معاش کاروتلاش می کردند وبردستان کارگربوسه می زندند واگرفردی به بطلالت وتنبلی می گذراندمی گفتند .
رَوَى اِبْنُ عَبَّاسٍ قَالَ: کَانَ رَسُولُ اَللَّهِ إِذَا نَظَرَ اَلرَّجُلَ فَأَعْجَبَهُ قَالَ هَلْ لَهُ حِرْفَةٌ فَإِنْ قَالُوا لاَ قَالَ سَقَطَ مِنْ عَیْنِی قِیلَ وَ کَیْفَ ذَاکَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ لِأَنَّ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا لَمْ یَکُنْ لَهُ حِرْفَةٌ یَعِیشُ بِدِینِهِ .
ابن عباس روایت می کند:پیامبر خدا(ص) هرگاه با کسی مصاحبت میکرد و از او خوشش میآمد٬می پرسید؟: شغل -کارش چیست؟
اگر آن شخص می گفت«بیکارم»کارنمی کنم،حضرت می گفت:«سَقَطَ مِنْ عَیْنِی»(از چشمم افتاد).
علت راسئوال می کردند،آنحضرت میفرمود: اگر مؤمن شُغل وحرفهای نداشته باشد٬ دین خود را وسیله امرار معاشش قرارمی دهد.
جامع الاخبار(شیخ تاجالدین محمد بن محمد بن حیدر شعیری -قرن ششم)، ص۱۳۹/بحار الانوار(متوفی۱۰۷۷ شمسی)، ج۱۰۰، ص۹/مستدرک الوسائل(میرزا حسین -محدث-نورى،متوفی۱۳۱۹ هجری)،ج۱۳،ص۱۱
پیامبران پیشین نیز از این قانون مستثنا نبودند،همه آنهادرکنارتبلیغ وترویج دین ،به کاروتلاش می پرداختند.
امام صادق(ع) :خداوند به داود(ع) وحى کرد«ای داود! تو اگر از بیت المال ارتزاق نمی کردی،بهترین بنده من بودی»
حضرت داود متأثر شد و گریه کرد(خواست حرفه ای داشته باشد)خداوند به آهن دستور داد، براى بنده من داود نرم باش.:وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِیدَ ﴿١٠سبأ).
بعد از آن «حضرت داود» هر روز یک زره مىساخت وبافروش آن زندگیش راتأمین می کردوازبیت المال بی نیازشد./ شیخ صدوق ، من لا یحضره الفقیه.
روزی هرکس مقدّر و ثابت است، ولی در عین حال مشروط به تلاش است،وخداوندرزقش را می رساند،حتی ازروی خرق عادات(معجزه)،همانطورکه به حضرت مریم علیهاالسلام رسانید واما خطاب رسید:
وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا ﴿٢٥مریم﴾.
ریختن خرما ازدرخت خشک نخل را منوط کردبه تکان دادن تنه درخت.،درحالیکه که دردزایمان اورابی طاقت کرده بود،قدرتی نداشتکه بتوانددرخت به آن تنومندی را تکان بدهد واما خواست«حرکت ازاوباشد»تابرکت نازل شود(خرما ریخته شود).
عبادت و کسب رزق و روزی لازم و ملزوم یکدیگرند
برخی روزی ها چه انسان به دنبال آن برود یا نرود به سراغ او می آید.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نامه ۳۱ نهج البلاغه خطاب به فرزندش امام حسن : «وَاعلَم یا بُنَی، انَّ الرّزقَ رِزقانِ: رِزقٌ تَطلُبَهُ وَ رِزقٌ یطلُبُک:
بدان فرزندم، روزی دو گونه است:
یک نوع همان روزی هایی است که تو باید به جست وجویش برخیزی .
گونه دیگرش روزی هایی است که آن در جست وجوی تو است و به سراغ تو می آید.
هیچ شانسی«شانسی»نیست.
دربعضی از موارد انسان به دنبال چیزی نمی رود، ولی بر اثر یک سلسله تصادف ها موهبتی نصیب او می شود. این حوادث گرچه در نظر ما تصادف است در واقع و از نظر ناموس آفرینش حسابی در آن است.
نامه ۳۱ نهج البلاغه خطاب به فرزندش امام حسن : «وَاعلَم یا بُنَی، انَّ الرّزقَ رِزقانِ: رِزقٌ تَطلُبَهُ وَ رِزقٌ یطلُبُک:بدان فرزندم، روزی دو گونه است:
یک نوع همان روزی هایی است که تو باید به جست وجویش برخیزی .
گونه دیگرش روزی هایی است که آن در جست وجوی تو است و به سراغ تو می آید.
این را نیز نمی توان انکار کرد که در پاره ای از موارد انسان به دنبال چیزی نمی رود، ولی بر اثر یک سلسله تصادف ها موهبتی نصیب او می شود. این حوادث گرچه در نظر ما تصادف است در واقع و از نظر سازمان آفرینش حسابی در آن است. بی شک حساب این گونه روزی ها از روزی هایی که در پرتو تلاش به دست می آیند جداست و حدیث بالا هم ممکن است اشاره به اینها باشد.***
روزی حلال وحرام
پیامبر گرامی اسلام(ص) می فرماید:
«طَلَبَ الحَلالِ فَریضَةٌ عَلی کُلِّ مُسلِمٍ وَ مُسِْلِمَةٍُ؛[1] به دنبال روزی حلال رفتن، بر هر مرد و زن مسلمان لازم است»./بحارالانوار، ج103، ص9.
و نیز از وی روایت شده که: «خدا دوست می دارد که بنده اش را در راه کسب حلال در رنج و زحمت ببیند»./کنز العمال، ح9200.
و نیز می فرماید:
«اَلکادُّ لِعِیالِهِ کَالْمُجاهدِ فی سَبیلِ الله: کسی که برای اداره زندگی خانواده اش تلاش می کند، مانند کسی است که در راه خدا جهاد می کند»./بحارالانوار، ج103، ص12.
در حدیث دیگر پیامبر اکرم(ص) فرمود:«إنَّ اللهَ یُبْغِضُ الشّابَّ الفارِغ؛ جوان بیکار، مورد خشم خداوند است»./جامع السعادات، نراقی، ج1، ص152
ابن عبّاس می گوید، هر گاه پیامبر(ص) از شخصی خوشش می آمد، از شغل او می پرسید. اگر می گفتند او شغلی ندارد، می فرمود: از چشم من افتاد. وقتی از آن حضرت، علت آن را می پرسیدند، می فرمود: مؤمن اگر دارای شغلی نباشد، با دین فروشی زندگی خودش را اداره می کند./بحارالانوار، ج103، ص9؛ جامع الخبار، ص139.
انس بن مالک می گوید: روزی که رسول خدا(ص) از غزوه تبوک باز می گشت، سوربن معاذ انصاری، (یا سعد انصاری) به استقبال آن حضرت شتافت و با پیامبر(ص) دست داد. حضرت فرمود: چه باعث شده که دست هایت این گونه سفت و پینه بسته باشد؟ جواب داد: با بیل برای کسب نفقه خانواده ام کار می کنم. حضرت دست وی را بوسید و فرمود: این دست هرگز آتش جهنّم را حسّ نمی کند./تاریخ بغداد، ج7، ص342؛ الامام صادق(ع)، عبدالحکیم الجندی، ص350.
روزی رسان خداوند متعال است:إنَّ الله هُوَ الرَّزّاق :و خود روزی را تقسیم و تقدیر می کند/الذاریات/58.
امام صادق(ع) می فرماید: «به دنبال روزی حلال رفتن را رها نکن؛ زیرا این در تقویت دینت مؤثر است./بحارالانوار، ج71، ص128 و 137.
(وَتَرَی کَثِیرًا مِّنْهُمْ یُسَارِعُونَ فِی الإِثْمِ وَالْعُدْوانِ وَأَکْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ) «بسیاری از آنان را می بینی که در گناه و تعدّی و خوردن مال حرام، شتاب می کنند. چه زشت است کاری که آنجام می دادند!»./مائده ۶۲
سپس می فرماید: «چرا دانشمندان نصارا و یهود، آنها را از سخنان گناه آمیز و خوردن مال حرام، نهی نمی کنند؟ چه زشت است عملی که انجام می دادند!».
خوردن مال حرام، شامل همه تصرّفات نامشروع می شود، خواه خوردن و آشامیدن باشد، یا کار حرامی در زمینه مسکن، لباس و غیر آن، و ممکن است مال را مصرف نکنند و آن را به ناحق نزد خود نگهدارد و به صاحبش برنگرداند. به تمام این موارد حرام خواری صادق است.
روزی حلال
خداوند متعال برای تمام مخلوقات «روزی حلال» مقدّر فرموده است. اگر انسان عجله نکند و قناعت و صبر را پیشه خود سازد، تمام رزق مقدرش به او خواهد رسید. کسانی که از کسب حرام پرهیز نمی کنند، خیال می کنند اگر از مال حرام صرف نظر کنند، کمبودی در معاششان پدید می آید و سخت محتاج و گرفتار می شوند. خداوند می فرماید: )وَمَا مِن دَآبَّةٍٍ فِِی الأَرْضِ إِلاَّ عَلَی اللّهِ رِزْقُهَا وَیَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا کُلٌّ فِی کِتَابٍ مُبِینٍ «هیچ جنبنده ای در زمین نیست، مگر اینکه روزی او برخداست. او قرارگاه و محلّ نقل و انتقالش را می داند. همه اینها در کتاب آشکاری ثبت است»./هود۶
غذای کرم در عمق دریا
روزی حضرت سلیمان(ع) درکنار دریا نشسته بود. نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را با خود به طرف دریا حمل می کرد. سیلمان(ع) دید او به آب دریا رسید. در همان لحظه قورباغه ای سرش از آب بیرون آورد و دهانش را گشود. مورچه به داخل دهان آن وارد شد و قورباغه به درون آب رفت. سلیمان مدّتی شگفت زده به فکر فرو رفت. ناگاه دید همان قروباغه سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود و مورچه از دهانش بیرون آمد، ولی دانه گندم را همراه خود نداشت. سلیمان(ع) آن مورچه را طلبید و سرگذشت آن را پرسید. مورچه گفت «ای پیامبر خدا! در قعر این دریا سنگی توخالی وجود دارد و کرمی در درون آن زندگی می کند. خداوند آن را در آنجا آفرید. کرم نمی تواند از آنجا خارج شود. خداوند این قورباغه را مأمور کرده تا مرا به سوی آن کرم حمل کند. قورباغه مرا به آنجا می برد و دهانش را نزدیک سوراخ می گذارد. من از دهان آن بیرون می آیم و دانه گندم را نزد کرم می گذارم و سپس به دهان قورباغه که در انتظار من است، باز می گردم و آن هم مرا به خشکی باز می گرداند.
حضرت سلیمان(ع) به مورچه گفت: وقتی که دانه گندم را برای کرم می بری، آیا سخنی از آن شنیده ای؟» گفت آری، او می گوید:
«یا مَنْ لا یَنُسانی فی جَوفِ هذِهِ الصّخْرَةِ تَحْتَ هذِهِ اللُّجّةِ بِرِزْقِکَ، لا تَنسِ عِبادَک المُومنینَ بِرَحْمَتِکَ؛ ای خدایی که روزی مرا درون این سنگ در قعر این دریا فراموش نمی کنی، رحمتت را در مورد بندگان با ایمانت فراموش نکن»./بحارالانوار، ج103، ص36، از دعوات الراوندی.
رسول خدا(ص) در سفر حجة الوداع در مسجد الحرام، به مسلمانان فرمود: «بدانید که جبرئیل به من الهام کرد هیچ کس نمی میرد، مگر وقتی که تمام روزی مقدّرش به او رسیده باشد. پس، از خدا بترسید و در طلب روزی حریص نباشید و دیر رسیدن رزق حلالتان شما را وادار نکند که عجله کنید و رزق خود را از راه حرام بخواهید. خداوند رزق حلال را بین مخلوقاتش تقسیم کرده و روزی حرام را قسمت نکرده ... کسی که پرده عفّت خود را بدرد و شتاب کند و آن را از طریق حرام کسب کند، از رزق حلال و مقدّرش محروم می شود و به آنچه کسب کرده، در قیامت مؤاخذه خواهد شد؛ چنان که خداوند در قرآن مجید از کسب حرام نهی فرمود:
( ... وَلاَ تَتَبَدَّلُواْ الْخَبِیثَ بِالطَّیِّب) «مال پاکیزه را به خبیث تبدیل نکنید»./عده الداعی، ابن فهد، ص74؛ بحارالانوار، ج70، ص96 و ج103، ص30.
پیامبر گرامی اسلام در تفسیر این آیه که در نهی از خوردن مال یتیم است، چنین می فرماید: یعنی پیش از آنکه روزی مقدر و حلالتان برسد، به سوی روزی حرام شتاب نکنید.[15]
حضرت علی(ع) روزی نزدیک در مسجد از استر پیاده شد و آن را به شخصی سپرد و وارد مسجد شد. آن شخص لجام استر را بیرون آورد و فرار کرد. امیرالمؤمنین(ع) در حالی که دو درهم را در دست داشت تا مزد سارق لجام را بدهد، از مسجد خارج شد. دید مرکب بدون لجام است. حضرت بر استر سوار شد و دو درهم را به غلامش داد تا برای آن مرکب لجامی بخرد. غلام به بازار آمد و همان لجام را در دست یک نفر دید. معلوم شد که دزد آن را به دو درهم به آن شخص فروخته و رفته است. غلام این مطلب را به آن حضرت گزارش داد.
امیرالمؤمنین(ع) فرمود:«إنّ الْعَبْدَ لِیُحْرِمُ نَفْسَهَ الرّزقَ الحَلالَ بِتَرکِ الصَّبْرِ وَ لاِیَزُدادُ عَلی ما قُدِّرَ لَهُ؛ جز این نیست که بنده به سبب صبر نکردن و شتاب زدگی رزق حلال را بر خود حرام می کند؛ در حالی که بیش از آنچه مقدّرش بوده، به دست نمی آورد»./شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج3، ص160، لنالی الاخبار، ص151.
گاهی بر اثر چشم پوشی از مال حرام، چندین برابر آن از حلال به او خواهد رسید. امام صادق(ع) می فرماید: در قوم موسی(ع) مرد فقیری بود که همسرش اصرار می کرد که به دنبال کسب و درآمدی برود تا زندگی بهتری داشته باشند. (و او به هر طرف که روی می آورد، نتیجه ای نمی گرفت)؛ تا اینکه یک روز از روی اخلاص از خداوند متعال کمک خواست. در خواب دید که از او پرسیدند: آیا دو درهم حلال می خواهی یا دو هزار درهم حرام؟ گفت: دو درهم حلال مرا کفایت می کند. گفتند: در زیر سرت دو درهم حلال قرار داده شده است. از خواب بیدار شد و آن را برداشت. با یک درهم آن یک ماهی خرید و به سوی منزل آمد. همسرش از کار او ناخرسند بودو از روی ملامت سوگند خورد که به آن دست نمی زند. مرد خود ماهی را آماده پختن کرد. ناگاه دو دانه «دُرّ» در شکم ماهی یافت. آنها را به چهل هزار درهم فروخت./وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج17، ص360؛ کتاب اللقطه، باب10، حدیث2؛ بحارالانوار، ج103، ص29 و30، حدیث52.
آثار سوء حرام خواری
هر مالی که انسان از راه نامشروع و حرام کسب کند، علاوه بر اینکه معصیت پروردگار را نموده و دارای عقوبت های اخروی است، در دنیا نیز موجب گرفتاری های جبران ناپذیر خواهد شد.
1. بی برکتی اموال
حرام خواری برکت را از مال می برد. امام صادق(ع) فرمود: «کسی که مالی را از راه غیر مشروع به دست آورد، ساختمان و آب و گل بر او مسلط می شود (تا مال او را تلف کند)»؛ یعنی مال و عمر خود را در آب و گلی مصرف می کند که نه برای دنیا نفعی دارد و نه برای آخرتش. گویا این قطعه از زمین مأمور بوده تا مال او را ببلعد./سفینة البحار، محدث قمی، ج1، ص298.
2. عدم پذیرش عبادات
خوردن مال حرام مانع قبولی عبادات است. پیامبر گرامی اسلام(ص) فرمود: «هر شب در بیت المقدس فرشته ای فریاد می زد: هر کس مال حرامی بخورد، خداوند هیچ عمل واجب یا مستحبی از او را نمی پذیرد».سفینة البحار، محدث قمی، بحارالانوار، ج100، ص141.
سلیمان بن خالد می گوید: از امام صادق(ع) درباره این سخن خداوند پرسیدم:
(وَقَدِمْنَا إِلَی مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنثُورًا)[20]؛ «و ما به سراغ اعمالی که انجام داده اند، می رویم و همه را همچون ذرّات غبار پراکنده در هوا قرار می دهیم».
حضرت فرمود: آگاه باش، به خدا قسم هر چند اعمال اینها مفید تر و درخشنده تر از پارچه های سفید مصری باشد، از آنها پذیرفته نمی شود؛ زیرا ایشان از حرام خواری پرهیز نمی کنند./عدة الداعی، ابن فهد حلی، ص230؛ بحارالانوار، ج7، ص205.
پیامبر(ص) فرمود: «العِبادَةُ مَعَ أکلِ الحَرام کَالْبِناء عَلَی الرّمْلِِِ؛ عبادت کردن با حرام خواری، مانند بناکردن روی زمین ریگ زار است»؛ یعنی چنان که بنا بدون زیرسازی محکم، خراب و نابود می شود و صاحب آن از آن بهره ای نمی برد، عبادت کسی که از حرام پرهیز نمی کند هم فایده ای برایش ندارد./سفینة البحار، ج1، ص229؛ عدة الداعی، ص141
امام صادق(ع) می فرماید: هر گاه کسی مالی از غیر راه حلال به دست آورد و با آن به حج مشرّف شود، چون گوید «لَبَّیْکَ اللّهُمَّ لَبَّیْکَ»، خطاب می رسد: «لا لّبَّیْکَ و لا سَعْدَیُکَ؛ تو نیامدی و رستگار نشدی»؛ یعنی حج تو با مال حرام قبول نمی شود./کافی، ج5، ص124؛ معراج سعادت، ص429.
3. عدم استجابت دعا
دعای حرام خوار مستجاب نمی شود. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «کسی که لقمه حرامی بخورد، تا چهل روز نمازش قبول نمی شود و تا چهل روز دعایش مستجاب نمی گردد و هر گوشتی که در بدن او از حرام روییده شود، به آتش جهنّم سزاوارتر است و هر لقمه حرامی، باعث روییدن گوشت در بدن می شود»./سفینة البحار، ج1، ص24
و نیز فرمود: « کسی که دوست دارد دعایش مستجاب شود، باید از درآمد و خوراک حلال و پاکیزه بهره مند شود و از حرام بپرهیزد».سفینة البحار، ج1، ص24
شخصی به پیامبر اکرم(ص) عرض کرد: دوست دارم دعایم مستجاب شود. حضرت فرمود: «خوراک خودت را پاک گردان و از حرام خواری دوری کن».
خداوند متعال به عیسی بن مریم فرمود: «به ظالمین بنی اسرائیل بگو: در حالی که مال حرامی در تصرف آنهاست، مرا نخوانند که در این حال مورد لعن من واقع می شوند و آنها را از نعمت هایم، دورشان می سازم»./عدة الداعی، ص110.
4. قساوت قلب
خوراکی که انسان تناول می کند، اگر پلید و حرام باشد، قلب را تیره می سازد. در این صورت دیگر از او امید خیری نیست و پند و اندرز در او اثر نمی کنند و سخت ترین مناظر رقّت بار او را متأثر نمی کنند. امام حسین(ع) به لشکریان عمر سعد فرمود: «از اینکه شما نافرمانی ام می کنید، و به سخن من گوش فرا نمی دهید، این است که شکم هایتان از حرام پر شده و بر دل هایتان مهر خورده و دیگر حق را نمی پذیرید. وای بر شما! آیا انصاف نمی دهید؟ آیا گوش فرا نمی دهید!؟»./نفس المهوم، محدث قمی، ترجمه کهری، ص110.
حرام خواری شریک بن عبدالله
شریک بن عبدالله بن سنان فرزند انس نخعی کوفی، در سال 75ق در خراسان به دنیا آمد و در سال 177ق در کوفه از دنیا رفت. وی عالمی با تقوا و فقیهی با هوش بود. مهدی عباسی او را احضار کرد و او را واداشت که یکی از این سه کار را بکند: یا منصب قضاوت را بپذیرد، یا معلم و مربی اطفال خلیفه باشد، یا یک مرتبه مهمان سفره خاص خلیفه شود.
شریک خوردن طعام را اختیار کرد و آن را از دو کار دیگر آسان تر شمرد. خلیفه به آشپر مخصوص دستور داد تا انواع خوراکی های لذیذ را تدارک ببیند. چون شریک از آن طعام های لذیذ حرام خورد. آشپر گفت: شریک پس از خوردن این طعام. رستگار نخواهد شد و همان طور هم شد؛ زیرا آن لقمه های حرام چنان در او تأثیر کرد که دو کار دیگر را هم پذیرفت هم قاضی شد و هم مربی اطفال خلیفه. گویند: وقتی حواله ای داشت و در گرفتن آن از بیت المال سخت گیری می کرد، خزینه دار گفت: تو به ما گندمی نفروخته ای که در گرفتن آن چنین سخت گیری می کنی! گفت: بلی، چیزی مهم تر از گندم را فروختم و آن دین خودم است./سفینة البحار، ج1، ص698.
***
سایت فردا مرداد ۱۳۹۶:رزق و روزی که همچون سایه، ما را تعقیب میکند و برای ما مشخّص و مقدّر گردیده است که به آن رزق محتوم و طالب گفته میشود، این نوع از رزق نیازی به تلاش و کوشش ندارد و از مقدّرات الهی برای شخص میباشد. معنای روزی فقط خوراکیها و آشامیدنیها نیست، بلکه همه نعمتهای الهی را در بر میگیرد. روزی محتوم شامل اصل وجود و هستی انسان،عمر، محیط و خانواده میباشد که همة اینها بدون هیچ تلاشی برای انسان فراهم است.
این گونه رزق از طرف خداوند مقدّر شده و در هر شرایطی به انسان میرسد. لذا گفته شده:
رزق مقسوم، برات است نباشی مغموم ** در سر وعده وصول است برات مقسوم
ما و این رزق مقدّر پی هم میگردیم ** تا کجا دست بیابیم به وقت معلوم(۱)
خدا وند در قرآن میفرماید: « هیچ جنبندهای نیست مگر این که رزق و روزی او بر عهدة خدا است».(۲) که همان روزی است که خدا تضمین نموده است که به همة مخلوقات تعلّق میگیرد تا بتوانند به وجود و بقای خود ادامه دهند. این روزی قابل کم و زیادی و تحول نیست و حرص آدم آن را افزایش نمیدهد، همان طور که تنبلی باعث کاهش آن نمیشود. رسول خدا فرمود: «حرص حریص رزق را بیشتر نمیکند و تنبلی تنبل آن را کم نمیکند».(۳)
اما باید توجه داشت مقدّر بودن روزی به معنای آن نیست که انسان سعی و تلاش نکند و ما هیچ کاره هستیم و خود به خود به ما میرسد. روزی مطلوب همان رزق و روزی است که با سعی و تلاش و فعالیت انسان به دست میآید و تا انسان تلاش نکند، حاصل نمیشود. یکی از عوامل کمی و زیادی این روزی، تلاش انسان میباشد. اگر تلاش و کوشش انسانی صورت نپذیرد، به آن دست نمییابد. این مطالب شرح حدیثی از امام علی(ع) میباشد که فرمود:
«روزی بر دو قسم است: آن که تو را میخواهد و طالب تو است .آن که تو او را میجویی و مطلوب تو است. کسی که دنیا را خواهد، مرگ نیز او را میطلبد تا از دنیا بیرونش کند. کسی که آخرت خواهد، دنیا او را میطلبد تا روزی او را به تمام پردازد».(۴)
در قسم دوم روزی که با کوشش انسان به دست میآید، باز ارادة الهی دخیل است. حکمت الهی چنین تعلق گرفته که انسان با کوشش کسب روزی کند و توکل به خدا در این قسم روزی نقش دارد، چرا که افراد زیادی تلاش فراوانی می کنند، ولی نتیجة عکس داده و کمتر از انتظار سود کسب می کنند. این نشان دهنده آن است که آن سود سرشار، به مصلحت او نبوده و خدا نخواست که به دست آورد.
گفتنی است که گاهی بعضی از موانع موجب میشود که مردم از حق طبیعی خود محروم شوند. خدا حقوقی را برای آفریدههایش مقدّر کرده است که باید توسط واسطهها و اسبابش به مستحق برسد، اما در بین مسیر، اسباب دیگری جلوی وصول آن را به دیگران میگیرند. دنیا سرای تزاحم است، یعنی اسباب و علل به طور مداوم با هم درگیرند. و معمولاً سببهای قوی بر سببهای ضعیف چیره میشوند.
انسانها از روزی حتمی خود بهرهمند میشوند. اما نسبت به روزیهایی که باید تلاش به دست آورند، شرایط و اوضاع فرق میکند. روزیهایی که تابع اختیار آدمی هستند، همانهایی هستند که با اختیار و اراده به دست میآیند. اگر شخص دکتر شود، درآمد متناسب با شغل خود خواهد داشت. اگر شغل دیگری انتخاب میکرد، باز متناسب با همان شغل درآمد کسب میکرد. در واقع روزی انسان ها بر اساس تلاش و کوششی که دارند، برای آنها مقدر شده است. یعنی تقدیر الهی آن است که کسی که تلاش و کوشش می کند ، برای او نوعی روزی معین کند و آن که تلاش ندارد، روزی دیگری خواهد داشت و این دو یکسان نیستند. تقدیر الهی بر اساس علت و عواملی است که در زندگی دنیایی صورت می گیرد و تلاش و کوشش انسان یکی از همان عوامل و اسباب نظام عالم است.
به همین خاطر در زندگی ائمه می دیدیم که تلاش و کوشش بسیاری برای جلب روزی الهی داشتند، آنها در خانه نمی نشستند که روزی خودش برسد، بلکه زحمت می کشیدند و عرق می ریختند و در مقابل افراد نادانی که آنها را به حرص زدن برای مال دنیا متهم می کردند، می گفتند: کسی که برای طلب روزی خود و خانواده تلاش نماید، همانند مجاهد در راه خدا است.(۵) در مجموع این نکته معلوم شد که رزق مقدر در هر صورت ممکن است بدست آید ولی کار و تلاش و تخصص افراد و زمنیه های فردی و اجتماعی و اقلیمی در افزایش رزق وروزی نقش انکار نا پذیر دارد واین طور نیست که علی رغم تلاش و تخصص و زمینه هایی از این دست رزق مقدر افزایش نیابد. چه این که به طور یقین همواره سواد وتخصص ملازم با رزق وروزی پول دار شدن نیست ممکن است کسانی ازاین نظر مشکلی نداشته باشد، ولی شرایط گونان گون دیگر نظیر نبودن زمینه کار ی وشغلی ویا کم کاری وتنبلی ودر پی کار مناسب نرفتن و عوامل مانند آن موجب شود که فرد با تخصص و سواد از نظر مالی به انداز افراد کم سواد نباشد. ولی برخی افراد با وصف کم سوادی و یا حتی بی سوادی بدلیل مختلف اجتماعی و یا پیش زمینه های فردی ویا خانوادگی ویا زمینه کار مناسب در بازار و مانند آن بتواند بشترین موفقیت را در کسب در آمد بشتر داشته باشد.
گفتنی است خداوند برای دستیابی به وسعت رزق، دو دسته عوامل (مادی و معنوی) را تأثیرگذار قرار داده، هیچ یک از عوامل جایگزین دیگری نمیشود، مثلاً کار و تلاش، تدبیر و برنامهریزی، ارزیابی و آیندهنگری، نظم و انضباط، موقعیت سنجی، ملاحظة امکانات مادی، توانایی جسمانی، استعدادهای عقلانی و روانی، از اصول اولیه پیشرفت و توسعه است.
بر اساس آیة شریفة «لیس للإنسان إلاّ ما سعی» هر میزان از این اصول بهره گرفتیم و تلاش کردیم، در مسیر پیشرفت و توسعه قرار خواهیم گرفت.
در کنار آن اصول تأثیرگذار، عوامل دیگری تحت عنوان عوامل معنوی، جهت وسعت رزق در معارف اسلامی آمده است.
در هر صورت در این امر عوامل پیدا ناپیدای فراوان در این امر نقش دارد وموثر است و بر اساس آموزه های دینی علاوه بر تلاش انسان اموری از جمله دعا میتواند در زیادی رزق مؤثر باشد، مانند: خوب همسایهداری کردن، رعایت بهداشت مانند کوتاه کردن شارب (سبیل) و ناخن و شستن سر با گل خطمی در روز جمعه که علاوه بر زیادی عمر، فقر رامیزداید. همچنین اذان گفتن، وضو داشتن، صله رحم به خصوص با پدر و مادر، زیارت قبر امام حسین"(۶).
پینوشتها:
۱. کلیات دیوان شهریار، انتشارات نگاه، تهران ۱۳۷۰ ش، ج ۵، ص ۳۳۱.
۲. هود (۱۱) آیه ۶.
۳. مجلسی، بحارالانوار، نشر دار الاحیا التراث العربی بیروت ۱۴۰۳ ق، ج ۷۴، ص۷۰
۴. نهج البلاغه، نشر موسسه امیر المومنین قم ۱۳۷۵ش، حکمت ۴۳۱.
۵. ری شهری ،میزان الحکمه نشر مکتب الاعلام الاسلامی، قم، ۱۳۶۲ش، ج ۴، ص ۱۱۹.
۶. ری شهری ، میزان الحکمه، نشر دار الحدیث قم ۱۳۷۸ ش، ج ۲، ص ۱۰۷۳./ ج ۳، ص ۲۱۱۶